ඇස් මානෙට බාධාව

බස්එක ඇතුළෙ ඇස් මානෙට බාධාව

අපේ රටේ ප්‍රයිවට් බස්වල ඩ්‍රැයිවර්, වාහනේ පදවන සීට්ටෙක පිටිපස්සෙ වීදුරු තහඩුවක් තියෙනව. බස් කොම්පැනියෙන් ඒක වීදුරුම කරලා හදලා එවලා තියෙන්නෙ හේතුවක් ඇතුව. ඒ කාරණේ කාටවත් තේරෙන්නෙ නෑ දේවයන් වහන්ස.

වීදුරුම වෙන්න හේතුව තමයි ඒකට පිටිපස්සෙ තියෙන ආසනේ වාඩි වෙන කාට වුණත් වීදුරු තහඩුව හරහා  ඉදිරිය   විනිවිද පේන්න සැලැස්වීම. ඒක එක විදිහක විද්‍යාත්මක කාරණයක් දේවයන් වහන්ස. ඕනෑම ඇස් දොස්තර කෙනක් ළඟට ගියොත් ඒක යසට කියලා දේවි..

අපේ ඇස්දෙක හැම තිස්සෙම පුරුදු වෙලා තියෙන්නෙ නිදහස් අවකාසෙ බැල්මට. ඒ බැල්මට යම්කිසි බාධාවක් ඇතිවෙනව නං ඇස් වහාම ඉදිරිය පේන වෙනත් දිහාවකට ඉබේම හැරෙනවා.

අර බස්සෙකේ වීදුරු තහඩුව අපේ අයියලා කළුපාට රෙද්දකින් වහලා තියෙන හින්දා ඒකට පිටිපස්සෙ ආසනේ වාඩිවෙලා ඉන්න කාට වුණත් සිද්ධ වෙන්නෙ ජනෙල් කවුළුවෙන් එළිය බලාගෙනම  ගමන යන්න. ඒක බෙල්ල කොරවෙන වැඩක්. දේවයන් වහන්ස.

අපේ අයියලා හිතන්නේ අර වීදුරු තහඩුව තියෙන්නෙ පින්තූර රාමු කරන්න හදලා එවපු එකක්ය කියලා.  මෝඩ හැත්ත. ඒ වීදුරු තහඩුව වහගෙන ඉන්නෙ හරියට බස්සෙකේ ඩ්‍රැයිවර් කුපාඩි කමක් කරනව වගේනෙ දේවයන් වහන්ස. මුන් සේරටම ඒ වීදුරු තහඩුව වහපුඑකේ ආදීනව කියා දෙන්න දේවයන් වහන්ස.

අපි මූදු වෙරළට යන්නෙ සිතිජය දිහා ඇතිතරංවෙලා බලාන ඉන්න නොවැ. අපි කැලේ අලියෙක් දිහා බලාන ඉන්නෙත් ඇස් බැල්ම නිදහසේ තියාගන්න නොවැ. ගෙදර සාලෙ පුටු තියෙන්න ඕනෑත්  ඉඳගන්න එන අමුත්තන්ට කරදරයක් නැතිව නිදහසේ ඇස් බැල්ම තියෙන්නනොවැ. ඇස් බැල්ම බිත්තිවල හැප්පෙන ගෙවල්වල තියෙන පුටුවල ඒ ගෙදර අයවත් වැඩි වෙලාවක් වාඩි වෙලා ඉන්නෙ නෑ නොවැ.

හැබෑ ආදරේ

කොන්දේසි විරහිත පරිත්‍යාගෙ දේවයන් වහන්ස..

මේ ලෝකෙ ජීවත්වෙන අපි හැමෝමගෙම පැවැත්ම රැඳිල තියෙන්නෙ කෑමබීමෙත්, හුකනඑකෙත් කියනේක ඔබ වහන්සේ දන්නෙ නැතුවෑති මයෙ හිතේ.

එහෙම තමයි, සමාජ විද්‍යාඥයො කියන්නෙ. ගෑනියෙක් මිනිහෙක්ව කසාද බැන්දම අපි ඒකට යුගජීවිතය කියල කියනව. යුග ජීවිතේදි පුළුවන් තරම් හැමනෙනව. හැමනිලා..හැමනිලා කොහොමහරි දරුවෙක් බලාපොරොත්තු වෙනව. කල්යල් බලා හැමනුණාම ළමයි හම්බ වෙනව. මේ ඊනියා ධනේශ්වර සමාජෙ පවුල දරුවො දෙන්නෙකුට සීමා කෙරෙනව. ළමයි හම්බවීම සීමා කෙරුවට අර හැමනිල්ල  නං සීමා වෙන්නෙ නෑ. ඒක යාවත්කාලීන වෙවී දිගටම කෙරෙනව එල්ලයක් නැතුවම. ඒක කෙරෙනකම් ගෑනිගෙ ආදරේ මිනිහට නොඅඩුව ලැබෙනව.

ඇත්තමයි දේවයන් වහන්ස...

හැමනිල්ල මොන හේතුවකට හරි නතරවුණු දවසෙ ඉඳලා පවුලේ සාමය දියාරු වෙලා යනව.මෙහෙම කාලයක් ගතවෙනකොට අර දරුවොත් තාත්තව ගණන්ගන්නෙ නැති වෙනව. දානය, ප්‍රියවචනය, අර්ථචරියාව සහ සමානාත්මතාව කියන සංග්‍රහ සේරම අන්තරස්දාන වෙලා යනව.

ගෑනුන්ට ආදරේ නියම තේරුම කියා දෙන්න දේවයන් වහන්ස. ඒක තමයි කොන්දේසි විරහිත පරිත්‍යාගය කියන්නෙ. ඒක හරියට සාලිය අසෝකමාලා වගේ වෙන්න පුළුවන්...

කට්ටලේ..

අංගජාත කට්ටලේ...

වැඩට යන්න කියලා පාරෙ දුවන ප්‍රයිවෙට් බස්සෙකක නැග්ගා. සෙනඟ පිරිලා. කට කපලා. පුට්බෝඩ්ඩෙකට පය තිවුවා විතරයි නැග්ග අය සල්ලි දෙන්න කියලා කොන්දොස්තර කොල්ලා සෙනග මැද්දෙ ඉඳන් මොර දෙන්න පටන්ගත්තා. දේවයන් වහන්ස..  ඒ කොන්දා කොලූට නැග්ග එකා මොකා වුණත් කාරි නෑ. සල්ලි විතරයි නෙ ඕන..

ඉතිං මාත් සෙනඟ මැද්දෙ තෙරපෙන්න ගත්තා. හුස්මක්කටක් ගන්න බැරුව හිටපු මට ළඟම තියෙන සීට්ටෙකේ කොනක් හම්බ වුණා වාඩි වෙන්න වාසනාව පෑදිලා.

මං ඒ සීට්ටෙකේ වාඩි වෙච්ච වෙලාවෙ ඉඳන් මට එහා පැත්තෙ වාඩිවෙලා හිටපු වයසක  මහත්තයා මාව ටිකෙන්ටික තල්ලු කරන්න පටන්ගත්තා. මං උන්දැගේ මූණ බැලුවා. උන්දෑ මගේ මූණත් බැලුවා. ඒ වුණාට කිසි කතාවක් බහක් නෑ. ආයෙ තල්ලුව එනවා.  මං කිසි දෙයක් නොකියා උන්දෑ ඉන්න හැටි බැලුවා. ඉන්නෙ බූරු ඇඳ වගේ කකුල්දෙක පළල් කරගෙන. මගේ කල්පනාවට ආවෙ පිරිමි දෙන්නෙකුට බස්සෙකේ ඉඩ මදිවෙන හේතුව. ඒ කිවුවෙ හැම පිරිමියෙක්ම කොහේ වාඩිවුණත් තමන්ගේ අංගජාත කට්ටලේ බේරගෙන තමයි වාඩි වෙන්නෙ. ඒක තැළෙනව පොඩිවෙනවට මොන පිරිමියාද කැමැති. හැබෑට දේවයන් වහන්ස.. පිරිමි දෙන්නෙක් එක  පුංචි සීට්ටෙකක වාඩි වෙනවා නං එක පිරිමියෙකුට සිද්ධ වෙනවා තමන්ගේ අංගජාත කට්ටලේ පොඩි පට්ටම් වුණත්  කකුල්දෙක  ළංකරං තද කරං ඉන්න. එතකොට නං සීට්ටෙකේ ඉඩ ඇති වෙනවා. එහෙම නැත්නම්.. ඒ සීට්ටෙකේ ගෑනියෙකුටයි පිරිමියෙකුටයි නං ඉඩ තියෙනවා. මේ කතාව හුඟාක් දෙනෙකුට තාමත් තේරෙන්නෙ නැත්තෙ මොකද දේවයන් වහන්ස.